آری........................

تنها یقینمرگاست،باقی احتمال است.......

برگ با چرخش باد.......
هست در خوش رقصی......
وای!!!..........از شاخه جداشد، افتاد......

و دگر مرد که مرد...............................

از حسرت بازى دستت لاى موهایم
از بوسه هایت لابه لاى آرزوهایم

تا بى جوابى انتهاى جستجوهایم
باید کسی باشد بگوید: “وای” اما نیست…...!

آه! جام جانمان پُراز شرنگ...
پای شوقمان برای زندگی....
لَنگ ِ لَنگ....

سالهاست....
به دنبال دستهایم....
می گردم.....

یک روز بارانی....
دستهایم را یافتم....
زیر درخت بید کهنسال....

دستهای من
کبوتر های زخمی را
در آغوش گرفته بود.......